เลือกสีของพระเจ้าอยู่หัว
มีคนพูดกันบ่อยว่า เดียวนี้คนไทยจะใส่เสื้อสีอะไรตามใจไม่ได้แล้ว ต้องดูก่อนว่าวันนี้ใครใหญ่บนท้องถนน สีแดง สีเหลือง สีน้ำเงิน จะได้ไม่ใส่สีที่ขัดแย้งกัน เสี่ยงต่อชีวิตไปเปล่าๆ
นี่เหมือนพูดกันเล่นๆ แต่ไม่ใช่เล่นๆ เป็นภาวะตรึงเครียดของสังคม ที่แบ่งแยกฝ่ายโดยชัดเจน และต่างก็พร้อมที่จะทำร้ายอีกฝ่ายหนึ่ง
เป็นฝันร้ายของประเทศไทยและคนไทยใช่หรือไม่ ทำไมจึงเป็นเช่นนี้?
คำตอบเป็นที่รู้ๆกันอยู่ จะไม่ขอพูดถึงในที่นี้ แต่จะพูดเรื่องของตัวผมเองที่ได้พบเจอมา ท่ามกลางความขัดแย้งที่แบ่งแยกสีในสังคมไทย
ผมประกาศเสมอมาว่าไม่ใช่พวกสีใด แม้ผมจะใส่เสื้อสีเหลืองเป็นประจำ ผมใส่เพราะเป็นสีประจำพระองค์ของของพระเจ้าอยู่หัว ผมจึงใส่สีเหลือง เพื่อแสดงให้เห็นว่าผมยืนอยู่ข้างพระเจ้าอยู่หัว ไม่ใช่ข้างกลุ่มใดสีใดที่ออกมาเล่นการเมืองบนท้องถนน ด้วยเหตุผลใดก็ตามเถอะ
ผมไม่เลือกสีและผมก็วิพากษ์วิจารณ์ทุกสี ฝ่ายใดทำเรื่องดีก็ต้องชื่นชม ถ้าทำเรื่องไม่ดีก็ต้องวิพากษ์วิจารณ์ ไม่ใช่เหมารวมเลวหมดหรือดีหมด แต่ว่าเป็นเรื่องๆไป ด้วยระลึกเสมอว่า คนเรานั้นทำทั้งความดีและความชั่ว ต่างกันแต่ว่า ใครจะชั่วมากกว่าหรือดีมากกว่าเท่านั้นเอง
ใครทำชั่วมากกว่า แน่นอนว่า ต้องถูกตำหนิมากกว่าได้รับคำชื่นชม ทำดีสิบส่วนทำชั่วเก้าสิบส่วน ก็ย่อมต้องถูกก่นด่าเป็นธรรมดา
ผมต่อว่าทุกสี จึงถูกต่อว่าจากทุกสี แม้ในบล็อกผมนี้ก็เคยมีคนมาต่อว่าถากถาง แต่ก็ถือว่าเป็นเรื่องธรรมดา ที่ยอมรับได้ เพราะจะให้คนรักเพียงอย่างเดียวก็เป็นไปไม่ได้ ขัดหลักความจริง
ในสังคมไทยวันนี้ คนในกลุ่มเดียวกับผมนั้นน่าจะมีมาก อาจเป็นคนส่วนมากของสังคมก็ได้ แต่ไม่ได้ตะโกนบอกกล่าวให้ใครได้ยิน ได้แต่เก็บเงียบ อดทน อดกลั้น และวางอุเบกขา ทำหน้าที่ของตนไป พยายามสร้างความวุ่นวายเดือดร้อนแก่ผู้อื่นน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้
ผมคิดว่า สังคมไทยจะอยู่จะไปจะรอด ก็เพราะคนไม่มีสีนี่แหละ เราคือคนส่วนใหญ่ คือพลังที่จะประคับประคองสังคมไทยให้เดินต่อไปได้ แม้พวกมีสีจะพยายามผูกขาดความชอบธรรมก็ตาม แต่พวกไม่มีสีอย่างเราต่างหากที่ยังเป็นฐานอันสำคัญของสังคม
ขณะที่สีอื่นๆแย่งชิงกันผูกขาดความถูกต้องด้วยการทำร้ายประเทศชาติ แต่คนไม่มีสีทำงานเพื่อชาติ ไม่ได้ประกาศเป็นเจ้าของความถูกต้องชอบธรรม แต่ทำในสิ่งที่ชอบ สิ่งที่ดีเสมอมา
เพราะเราไม่มีสี ไม่อยู่ข้างกลุ่มใด สีที่เราเลือกคือสีเหลืองของพระเจ้าอยู่หัว และสีฟ้าของพระบรมราชินีนาถ.




ทำไฉนนหนอ..จะมีมุมการมองแบบคุณโกศลบ้าง แม้ไม่ได้มาทักทายกันซะนาน แต่สำนวนและมุมการมองของคุณโกศล.. ดิฉันชื่นชมเสมอเลยค่ะ ..
ศรีษะนี้เพื่อพ่อ..เทวดาที่ยังมีลมหายใจ