ลูกน้องสมองใส : The Good,The Bad and The Ugly (2)
คราวที่แล้วได้คุยเกริ่นถึงเรื่องลูกน้องแบบต่างๆ ผู้ที่ยังไม่ได้อ่านก็ขอเชิญไปอ่านได้ที่นี่ครับ คราวนี้ก็จะมาบรรยายถึงลูกน้องแต่ละแบบที่ได้เกริ่นไว้ในตอนที่แล้ว
มาเริ่มที่แบบแรกเลย คือ The Good Band : พวกทำดี แบ่งเป็น 3 ระดับ ประกอบด้วย พวกทำดีตลอด พวกทำดีตามลม และพวกทำดีตามหลัง แต่ละแบบมีลักษณะเฉพาะตัวที่ไม่สามารถทำเทียมหรือเลียนแบบได้ ว่างั้น เพราะได้รับการหล่อหลอมมาตั้งแต่ดึกดำบรรพ์ ถูกฝังอยู่ใน DNA เลยก็ว่าได้ พฤติกรรมของแต่ละระดับเป็นดังนี้
ระดับที่ 1. พวกทำดีตลอด พฤติกรรมก็ตามชื่อนั่นแหละครับ คือมีความดีเป็นพื้นฐานอยู่แล้ว กลุ่มนี้จะเป็นลูกน้องที่มีคุณภาพที่สุด คือไม่ต้องสอนมาก มีความรู้ความสามารถและศักยภาพพร้อมที่จะทำงานได้ ยึดถือความถูกต้อง ซื่อสัตย์ รับผิดชอบ สรุปว่า สิ่งใดที่ดีตามบรรทัดฐานของสังคม คนกลุ่มนี้เขาจะมีอยู่ในจิตใจ ดังนั้น ถ้ามีลูกน้องแบบนี้มากๆก็สบายใจหายห่วง (แต่จะมีเยอะได้รึขอรับ?)
ระดับที่ 2. พวกทำดีตามลม พื้นฐานทางจิตใจของพวกนี้มีความดีอยู่ แต่ไม่อยู่กับร่องกับรอยเท่าใดนัก เป็นพวกสำนึกดีแบบมีเล่ห์เหลี่ยม การจะทำความดีนั้นขึ้นอยู่กับทิศทางลม บางครั้งเกิดห่ามขึ้นมาก็ละเว้นความดีไปชั่วคราว พฤติกรรมของพวกนี้ก็คือ จะต่อต้านแบบสันติอหิงสา ไม่โต้แย้ง ไม่เถียง แต่ไม่ทำ เมื่อมีเหตุที่ต้องเอาโทษก็จะรู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี มีเหตุผลแก้ต่างได้แบบขุ่นบ้างใสบ้าง จะเทียบแล้วก็เป็นเหมือนโคนันทวิศาล (คนแก่หน่อยที่เคยเรียนคงจะพอจำกันได้ คนยังหนุ่มยังสาวที่ไม่ได้เรียนก็ถามคนแก่ใกล้ตัวดู) จะใช้ทำอะไรก็ต้องมีกลวิธีหน่อย ต้องพูดกันดีๆ ยกย่อง ให้เกียรติ ถ้าถูกใจล่ะก็ถึงไหนถึงกัน เมื่อวัดกันจริงๆประสิทธิภาพจะดีกว่าพวกประเภทแรกเสียด้วยซ้ำ ถ้างานลุยๆก็ต้องใช้กลุ่มนี้ให้ได้
ระดับที่ 3. พวกทำดีตามหลัง เป็นกลุ่มที่สำนึกดีแต่ไม่มีความมั่นใจ พื้นฐานเป็นคนที่มีจิตใจดี ยึดมั่นในความดี ความถูกต้อง แต่ขาดความมั่นใจ กลุ่มนี้จะถูกชักจูงได้ง่าย ส่วนมากแล้วจะเข้ากันได้กับพวกระดับที่ 2 เพราะพวกระดับที่ 2 จะมีลูกล่อลูกชนในการดึงกลุ่มนี้เข้าไปเป็นพวก ถ้าหากจะทำผิดพลาดก็เพราะทำตามพวก ขอให้มีผู้นำเถอะ พวกระดับ 3 จะตามไปทันที แต่ถ้าหากถูกดึงไปในทางที่ไม่ดี เมื่อรู้ตัวแล้ว สำนึกของความเป็นคนดีจะคอยดึงให้กลับมาสู่ร่องรอยที่ถูกต้อง ดังนั้น เมื่อถึงคราวจำเป็น กลุ่มนี้จะเปิดโปงความไม่ชอบมาพากลที่ถูกชักจูงให้ร่วมกระทำได้
ทั้งสามระดับนี้ล้วนแต่มีประโยชน์แก่การทำงานของหัวหน้าทั้งสิ้น ของเพียงแต่หัวหน้าพิเคราะห์ออก มองให้เห็น แล้วจัดการงานให้เหมาะสม มอบหน้าที่ให้ตรงกับจริตของแต่ละกลุ่ม แบบ Put The Right Man on The Right Job (แหมๆ พูดง่ายๆยังกะนักการเมือง เหอๆ) กล่าวคือ หากงานใดที่ไม่มีอะไรตื่นเต้น เป็นงานที่ไหลเลื่อนไปตามกระบวนการอยู่แล้ว ก็ใช้พวกทำดีตลอดรับผิดชอบไป แต่ถ้างานไหนมีตื่นเต้นระทึกใจ ท้าทายพวกลองของก็ต้องให้พวกทำดีตามลมเข้าไปลุย โดยมีพวกทำดีตามหลังเป็นกองกำลังประจำการ และให้พวกทำดีตลอดคอยเป็นหน่วยส่งกำลังบำรุง รับรองมีลุ้นแน่นอน
ทั้งสามระดับนี้จะเป็นอยู่อย่างนี้ชั่วนาตาปีหรือไม่ คำตอบก็คือ ในเมื่อความคิด พฤติกรรมฝั่งอยู่ใน DNA แล้วก็ย่อมไม่อาจจะเปลี่ยนแปลงได้ นั่นหมายถึงว่าปล่อยให้อยู่กันตามมีตามเกิดโดยไม่เข้าไปพัฒนาเปลี่ยนแปลงใดๆ
หากต้องการเปลี่ยนแปลงเพื่อยกระดับให้ดีขึ้น ก็ย่อมจะมีหนทางครับ เดียวนี้วิทยาศาสตร์เจริญถึงขนาดตัดแต่งพันธุกรรมเปลี่ยนแปลง DNA ได้แล้วนิ การพัฒนาให้บรรดา The Good ทั้งหลายกลายเป็น The More Good (ฝรั่งจะรู้เรื่องไหมนี่) ก็ย่อมทำได้ จนถึงขนาดไปถึงขั้น The Best นั่นแล
ทำด้วยเครื่องมือใด ก็ด้วยเครื่องมือการฝึกอบรมพัฒนา ปัจจุบันมีสถาบันสอนเรื่องนี้ตั้งมากมาย ตั้งแต่ระดับห้องแถวยันระดับตึกสิบชั้น ขอท่านได้พิจารณาเลือกเฟ้นเอาเถิด
อย่างที่บอก สิ่งที่วิเคราะห์วิจารณ์วิวาทะมานี้ เป็นการมองจากประสบการณ์ที่เคยล้มเหลวมาแล้ว ในขณะที่กำลังมั่วอยู่กับพวกเขาจริงๆก็มืดแปดด้านครับ คิดอะไรไม่ออก แต่เมื่อออกมายืนอยู่ข้างนอก พิจารณาอย่างถ้วนถี่แล้วจึงเห็นภาพดังที่บรรยายไว้นั่น ถ้ายังอยู่ข้างในก็ไม่มีทางที่จะเห็น
นี่แหละ เขาถึงมีที่ปรึกษากัน เพราะที่ปรึกษาไม่ต้องไปมั่วอยู่กับคนหรืองาน แต่เฝ้ามองแล้วพินิจพิจารณาก็จะเห็นข้อดีข้อเสีย นำไปสู่การคิดหาหนทางแก้ไขปรับปรุงได้ พวกบริษัททั้งหลายต้องจ้างที่ปรึกษาก็ด้วยเหตุนี้
แหม จะมีใครจ้างกระผมไปเป็นที่ปรึกษาบ้างไหมนี่ เหอๆ จบดีกว่า เจอกันตอนหน้า (แต่ไม่รู้เมื่อใดนะ).
เรื่องที่มีเนื้อหาใกล้เคียงกัน
Leave a Reply