อยู่บ้านเพื่อน ออสเตรเลีย กินอิ่ม นอนอุ่น ขอบคุณหนักๆ
โบราณว่า เพื่อนกินหาง่ายเพื่อนตายหายาก หากถือตามความหมายโบราณก็นับว่าถูกต้อง เพื่อนที่ชอบเอาตัวรอดมีมาก ส่วนเพื่อนที่กอดคอร่วมกันฝ่าอันตรายช่วยเหลือกันยามทุกข์ยากนั้นมีน้อย แต่ถ้าถือตามอักษร ปัจจุบันเพื่อนกินก็หาง่าย ชวนไปกินอะไรก็ไป โดยเฉพาะกินเหล้า เพื่อนตายก็หาง่ายเหมือนกัน พอกินเหล้าเมาก็ขับรถชนกันตายยกคัน แบบนี้มีมากเหลือเกิน
กระผมผู้เขียนนั้น ปัจจุบันมีเพื่อนตายแบบตามตัวอักษรน้อย เพราะไม่กินเหล้าแล้ว กินน้ำเปล่าเป็นหลัก กาแฟกับโคล่าเป็นรอง ส่วนเพื่อตายแบบความหมายโบราณก็พอมีอยู่ หนึ่งนั้นอยู่ไกลถึงเมืองซิดนีย์ ( Sydney) ประเทศออสเตรเลีย (Australia) โน่น
อันที่จริงแล้วเพื่อนคนนี้เป็นเพื่อนภรรยาผมหรอกครับ เขาเรียนด้วยกันตั้งแต่มหาวิทยาลัยเมื่อ 20 กว่าปีก่อนโน้น ผมก็พลอยได้เป็นเพื่อนด้วย เมื่อไปปักหลักที่ออสเตรเลีย ทำงานที่นั่น แต่งงานกับหนุ่มใหญ่ออสเตรเลีย จนได้เป็นพลเมืองเต็มขั้น (Citizen) ภรรยาของกระผมก็ได้พากระผมกับลูกไปเยี่ยมเยือนบ่อยๆ (ไปล้มทับเพื่อน ฮาๆ)
ล่าสุดเมื่อเดือนเมษายนที่ผ่านมาก็ได้ไปอีกครั้ง ไปกันหลายชีวิต อันได้แก่ ภรรยาของกระผม ลูกสาวของกระผม เพื่อนของลูกสาว คุณแม่ของเพื่อน หลานของเพื่อน และกระผมเอง โดยมีหัวหน้าทีมทัวร์กิติมศักดิ์ที่มีคนเรียกขานว่า อาจารย์อ้อ ป้าอ้อ พี่อ้อ เจ๊อ้อ คือ ดร.นิรมล สุธรรมกิจ นักเรียนเก่าออสเตรเลียสองสมัย คือ สมัยเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนตอนอยู่มัธยมปลาย กับตอนเป็นนักเรียนปริญญาเอก
คราวนี้ก็ไปพักอยู่กับเพื่อนสองช่วง ช่วงแรกสองสามวันก่อนจะตุหรัดตุเหร่ไปเที่ยวบ้านนอก ช่วงที่สองกลับจากเที่ยวแล้วก็มาปักหลักในเมืองซิดนีย์ มาล้มทับเพื่อนอีกรอบ (เหอๆ)
บ้านของเพื่อนนั้นอยู่ใจกลางเมืองครับ นัยว่าเป็นย่านคนที่รวยเอาเรื่อง เงียบสงบดี ตั้งอยู่บนเชิงเขาซึ่งมีบ้านติดกันลดหลั่นลงไป จุดช่วยจำก็คืออยู่หลังตึก Bayer ถ้าเมาไม่ขับกลับแท็กซี่ก็บอกได้เลยว่าไปแถวๆนั้น
อันว่าเมืองซิดนีย์นี้อยู่บนภูเขาสลับซับซ้อนผสมผสานกับอ่าวเล็กอ่าวน้อยและแม่น้ำนะครับ ดังนั้นจึงเป็นเมืองที่มีพื้นที่สูงๆต่ำๆ อย่างบ้านเพื่อนของกระผมนี้อยู่บนที่ลาดชันระดับไม่ต่ำว่า 30 องศา ถนนหน้าบ้านก็แคบราวๆซอยบ้านเรา จอดรถก็ต้องใส่เบรกมือไว้ แต่ถึงแม้จะถนนแคบเขาก็มีน้ำใจแบ่งกันจอด ใครมาก่อนก็จอดก่อน มาทีหลังก็หาที่ว่างจอด ไม่ทำตัวเป็นเจ้าของถนนหน้าบ้านตัวเอง หรือทะเลาะแย่งที่จอดรถจนลากปืนมายิงพุงกันเหมือนบ้านเรา
บ้านเพื่อนเรามีสนามหน้าบ้านและสวนหลังบ้าน มีสามห้องนอนหนึ่งห้องน้ำและหนึ่งห้องโถงที่ใช้ทำครัวด้วย เจ้าของบ้านอยู่ด้วยกันสองคนกับหนึ่งตัว นั่นคือแมวสาวชื่อชูการ์ (ผมชอบเรียกว่าน้องตาล) น้องตาลนี่แหละที่ท่าทางว่าจะเป็นเจ้าของบ้านตัวจริง เพราะอยู่บ้านทุกวัน
เจ้าของบ้านซึ่งเป็นเพื่อนของภรรยากระผมนั้นคือชุมศรี สาวอำเภอเสนา อยุธยา ส่วนท่านชายก็คือโทนี หนุ่มใหญ่ออสเตรเลียที่ผมเรียกป๋า ตลอดเวลาที่ผ่านมาแสดงให้เห็นอย่างแน่แท้ว่า ป๋ารักสาวไทยจริงๆ แบบรักจริงหวังแต่ง (ก็แหงล่ะครับ แต่งมาตั้ง 10 กว่าปีแล้ว)
ช่วงเวลาที่ไปพักนั้น เพื่อนอีกคนของภรรยากระผมและเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัยก็มาร่วมกิจกรรมทำของกินกันด้วย นั่นคืออิ๋วกับสามีของเธอคือแม็ตทิว มาพร้องกับแม่และหลานสาวคือน้องออม ซึ่งไปพร้อมกับกระผมแหละครับ ภรรยาผมกับเพื่อนทั้งสองนี้เขาสมาคมกันเหนียวแน่นตลอดมา ยังเหลืออีก 2 ที่เมืองไทยคือนุชกับเล็ก เป็นสามใบเถา + 2 ถ้าครบทั้ง 5 ล่ะคุณเอ๊ย…(ไม่อยากนินทา แหะๆ)
อาหารที่ทำกินนั้น มีทั้งอาหารไทยและฝรั่ง ทั้งปิ้ง ย่าง ต้ม ผัด ครบสูตร คุรแม่ของอิ๋วหรือที่เราเรียกันว่าคุณยายนั้นทำน้ำพริกไปหลายสูตร ทั้งน้ำพริกกะปิ น้ำพริกปลาทู น้ำพริกอ่อง กินกันจนปากพองท้องแสบเพราะความเผ็ดและอร่อย สรุปว่าไปคราวนี้ (เหมือนทุกคราวแหละ) เพื่อนดูแลอย่างดี ทั้งกินอิ่ม นอนอุ่น มีความสุขกายสุขใจกันเป็นอันดีตั้งแต่วันแรกที่ไปถึงจนวันสุดท้ายที่กลับเมืองไทย
มีเพื่อนดีๆคนหนึ่งก็เหมือนมีพี่น้องเพิ่มหนึ่งคน คำนี้ผมคิดเอง (ขออภัยถ้าไปคิดซ้ำกับคนอื่นที่คิดมาก่อน) เห็นไปได้จากที่เรา(คือผมกับภรรยา) มีเพื่อนอย่างชุมศรีและป๋าอยู่ที่เมืองออสซี่ ไปที่ไรก็ไม่ต้องกังวลว่าจะหลงทาง เพราะเพื่อนมาคอยรับ-ส่ง ดูแลเป็นอย่างดี
แต่ก็ต้องจำไว้เสมอว่า มีเพื่อนดีๆเหมือนมีพี่น้องดีๆ เราก็ต้องทำดีกับเพื่อนด้วย มีเพื่อนดีๆแต่เราเป็นคนเลวๆกับเพื่อน เพื่อนดีๆก็คงหนีไปหมดเหมือนกัน ตามกฎธรรมชาติ ของดีย่อมไม่ถูกกับของเสีย ของเสียทำให้ของดีเสียไปด้วยได้ แต่คนดีๆไม่ค่อยยอมให้คนเสียๆทำเขาเสียไปด้วย เขาจึงต้องหนีไป
บรรยากาศกินอิ่มนอนอุ่นที่บ้านเพื่อนเป็นอย่างไร ก็ดูรูปประกอบไปด้วยนะครับ
หวังเอาไว้ว่า ปีหน้าฟ้าใหม่อีกหลายๆปี จะต้องไปเที่ยวที่ออสเตรเลียอีก ไหนๆก็มีเพื่อนอยู่ที่นั่นแล้วต้องไปเยี่ยมบ่อยๆ ไม่งั้นเพื่อนจะเหงา เพราะเราไปทีไรก็นำพาความครึกครื้นไปด้วย ฮาๆ
แต่ไม่รู้เพื่อจะครึกครื้นด้วยรึเปล่าก็ไม่รู้ เพราะเพื่อนไม่ได้บอก ดังนั้น เมื่อไม่ปฏิเสธก็แสดงว่ายอมรับ จึงต้องไปอีก อิอิ
ขอบคุณเพื่อนเป็นที่สุด ทั้งชุมศรีและโทนี่ รวมถึงน้องตาล-Sugar ด้วย , Thanks and Thanks.
Good bye Sydney, good bye Australia. We shall return. แต่เมื่อไรไม่รู้แน่.
เรื่องที่มีเนื้อหาใกล้เคียงกัน
I was absolutely enjoying your company and will always be looking forward to it every year if not more often.
ขอบคุณ คุณแม่และคุณป่าของชูการ์ ปีหน้าจะไปใหม่เด้อ ฮาๆ