หากมองดีลที่มีมูลค่ามหาศาลถึง 44,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐที่จบลงด้วยความล้มเหลว ระว่างสองยักษ์ใหญ่ในโลกอินเตอร์เน็ต คือ ยาฮู (Yahoo.com) กับ ไมโครซอฟท์ (Microsoft.com) สาเหตุภายนอกที่ผู้คนทั้งกลายไดรับรู้ทั่วไปก็คือ ยาฮูซึ่งเป็นฝ่ายถูกเสนอซื้อไม่ยอมรับราคาที่ไมโครซอฟท์เสนอให้ จึงเล่นชักเย่อกันพักใหญ่ ในที่สุดก็ประกาศล้มเลิกการซื้อขายกันไป

กิจกรรมที่เกิดขึ้นระหว่างไมโครซอฟท์ยักษ์ใหญ่ กับยาฮูซึ่งก็เป็นยักษ์ใหญ่ดังกล่าว หากมองแค่ผิวหน้าก็เป็นเพียงการเจรจาซื้อขายหุ้นทางธุรกิจ ซึ่งเป็นเรื่องปกติธรรมดาในโลกการค้า แต่ถ้าหากมองลงไปลึกๆแล้ว เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้เป็นเหมือนสงครามแย่งชิงความเป็นใหญ่ของมหาอำนาจในโลกไซเบอร์ ซึ่งคู่ต่อสู้จริงๆแล้วก็คือ ไมโครซอฟท์กับกูเกิล (Google.com) ไม่ใช่ ไมโครซอฟท์กับยาฮู เพราะไมโครซอฟท์มีเหตุผลที่รู้ๆกันอยู่ว่า การเจรจาซื้อหุ้นยาฮูนั้นก็เพื่อควบรวมให้ไมโครซอฟท์มีความแข็งแกร่งมากขึ้นเพื่อที่จะได้ต่อกรกับกูเกิลได้ถนัดมือยิ่งขึ้นในโลกไซเบอร์

ไมโครซอฟท์กับกูเกิลถือว่าเป็นอภิมหาอำนาจเทคโนโลยี ICT เป็นผู้ครบครองพื้นที่ส่วนใหญ่ในโลกไซเบอร์ ยาฮูก็เปรียบเสมือนมหาอำนาจที่อยู่กึ่งกลางระหว่างมหาอำนาจใหญ่ทั้งสอง หากใครสามารถดึงไปเป็นพวกได้ ก็จะเพิ่มศักยภาพสงครามมากยิ่งขึ้น ดังนั้น หากฝ่ายหนึ่งมีทีท่าว่าจะดึงยาฮูไปเป็นพวกได้ อีกฝ่ายก็ต้องขัดขวางทุกวิถีทาง ดังจะเห็นจากขณะที่ไมโครซอฟท์หน้าดำคร่ำเครียดในการเจรจาต่อรองกับยาฮูอยู่นั้น กูเกิลก็ดอดเข้าทางหลังบ้านโดยร่วมทดสอบโปรแกรมโฆษณากูเกิลบนพื้นที่ของยาฮูเว็บ ทั้งๆที่ยาฮูก็มีกิจการโฆษณาเป็นของตนเองอยู่แล้ว อันเป็นเหตุหนึ่ง ที่ไมโครซอฟท์ยกมาอ้างเมื่อจะเลิกล้มการซื้อหุ้นยาฮู ในขณะเดียวกัน ยาฮูก็ประสบความสำเร็จในการต่อต้านไม่ให้ไมโครซอฟท์เข้าซื้อกิจการของตนได้ และกูเกิลก็หายใจโล่งอกที่อย่างน้อยสถานการณ์ตึงเครียดก็ลดลง (แม้ว่าอาจจะเป็นการชั่วคราวก็ตาม)

การโรมรันพันตูกันในครั้งนี้ นับว่าเป็นสถานการณ์ที่ไม่ต่างจาก “สงครามเย็น” ที่เกิดขึ้นในโลกเมื่อ 30-40 ก่อน ที่อภิมหาอำนาจใหญ่ทั้งสองอันได้แก่สหรัฐอเมริกา กับ โซเวียตรัสเซีย ต่างแย่งชิงความเป็นใหญ่ หาพันธมิตรและบริวารให้มากที่สุดเพื่อที่จะได้ครอบครองโลกแต่ผู้เดียวในโลก ประเทศมหาอำนาจรองๆทั้งหลาย เช่น จีน ฝรั่งเศส อังกฤษ เยอรมัน ก็ต่างเลือกข้างยืนอย่างชัดเจน ประเทศเล็กประเทศน้อยก็แบ่งเป็นฝักฝ่ายตามประเทศใหญ่ ทั้งโดยสันติคือการเข้าเป็นพวกโดยสมัครใจ และที่ถูกดึงเข้าเป็นพวกโดยใช้กำลัง ไม่ว่าจะเป็นการปฏิวัติโดยกองทัพประชาชน หรือการรัฐประหารโดยกองทัพชาตินั้นๆ แล้วนำประเทศไปเข้ากับมหาอำนาจที่ตนเลือกข้าง ความขัดแย้งของสองขั้วอำนาจเกือบทำให้เกิดสงครามโลกครั้งที่ 3 หลายครั้ง ส่วนสงครามร้อนย่อยๆเกิดขึ้นทุกหัวระแหง

โลกไซเบอร์ก็เช่นกัน การแย่งชิงความเป็นใหญ่ของไมโครซอฟท์กับกูเกิลก็เป็นไปในลักษณะไม่แตกต่างกันนัก ทั้งสองฝ่ายพยายามหาพันธมิตรที่เป็นมหาอำนาจทางอินเตอร์เน็ตมาเป็นพวกของตน ด้วยการร่วมเป็นหุ้นส่วนในบางกิจกรรม รวมถึงการทำ “สงครามขยายอาณาเขต” ด้วยการไล่ซื้อเว็บไซต์ขนาดรองๆลงไปเพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการต่อสู้ให้ตนเอง ความขัดแย้งที่เป็นการเผชิญหน้ากันอย่างชัดเจนก็คือ การแย่งชิงยาฮูเข้าเป็นพวกที่เพิ่งถอยกันไปคนละก้าวนั่นเอง

การล่าถอยของไมโครซอฟท์ในครั้งนี้ ยังไม่อาจเรียกว่าเป็นความพ่ายแพ้ หรือเป็นการย่อมแพ้โดยสิ้นเชิง เพราะไมโครซอฟท์ยังหยอดยาหอมไว้เป็นเชื้อว่า แม้จะไม่ได้ควบรวมกิจการแต่ก็สามารถเป็นพันธมิตรทางธุรกิจกันได้ ซึ่งมีทางที่จะเป็นไปได้ว่า ในอนาคตไมโครซอฟท์คงคิดหาหนทางที่จะดึงยาฮูไปเป็นพวกโดยวิธีที่เป็นมิตรมากกว่านี้ เพราะจะว่าไปแล้ว การเอาเงินมาทุ่มซื้อก็คือการยึดครองกิจการนั่นเอง ย่อมก่อให้เกิดความตื่นตระหนกแก่ผู้คนของยาฮู ทั้งพนักงานและผู้ถือหุ้น แม้จะมีผู้ถือหุ้นบางส่วนออกมาสนับสนุนการขายหุ้นยาฮูในครั้งนี้ แต่นั่นก็เป็นเสียงของผู้ถือหุ้นที่ลงทุนเพื่อกำไร แต่เสียงคัดค้านที่เป็น “พลังเงียบ” อันเป็นแฟนพันธุ์แท้หรือสาวกยาฮูก็มีไม่น้อยเช่นกัน ประกอบกับท่าที่การแสดงออกของเจอรี หยาง ซีอีโอของยาฮูที่ดูเหมือนว่าไม่อยากจะขายหุ้นสักเท่าไร ด้วยการโก่งราสูงจนเกินที่ไมโครซอฟท์จะรับได้ จึงประกาศเลิกล้มไป บทเรียนดังกล่าวคงจะทำให้ไมโครซอฟท์กลับไปคิดกลยุทธ์ในการหาพวกให้เนียนขึ้น เพราะรู้แล้วว่า “เงินซื้ออะไรไม่ได้ทุกอย่าง หนึ่งในสิ่งที่ซื้อไม่ได้ก็คือหุ้นของยาฮู”

ทางด้านยาฮูนั้น แม้จะไม่ใช่ยักษ์ใหญ่ที่สุดแต่ก็เป็นยักษ์เช่นกัน เป็นมหาอำนาจที่สร้างฐานรากแข็งแกร่งและเติบโตขึ้นมาด้วยการทำงานหนักของพนักงานยาฮูทุกๆคน มีวัฒนธรรมองค์กรที่เข้มแข็ง มีจิตวิญญาณและจิตสำนึกในเรื่องการปกป้องผลประโยชน์องค์กรเป็นอย่างยิ่ง ดังนั้น การที่จะมีใครสักคนเอาเงินมาฟาดหัวแล้วเอาองค์กรของตัวไปเป็นสมบัตินั้น ชาวยาฮูก็ย่อมไม่พอใจในการกระทำดังกล่าว ส่งแรงกดดันไปถึงบรรดาผู้บริหารให้มีความระมัดระวัง ละเอียดรอบคอบในการเจรจาต้าอวยกับไมโครซอฟท์ ทำอย่างไรจะทำให้ “น้ำนอก” (ไมโครซอฟท์)ยังใส และ “น้ำใน” (พนักงานยาฮู) ก็ไม่ขุ่น ในช่วงการชุลมุนวุ่นวายนั้น ซีอีโอของยาฮูคือ เจอรี่ หยาง จึงรับบทหนักที่สุด

ผู้ที่สบายตัวที่สุดก็เป็นกูเกิล ได้รับประโยชน์เต็มๆจากงานนี้ นั่นคือ สามารถรักษาความเป็นอภิมหาอำนาจในโลกไซเบอร์ไว้ได้โดยไม่ต้องลงทุนลงแรงก็ว่าได้ เพียงแค่ร่วมทดสอบโปรแกรมโฆษณากับยาฮู ก็ทำให้ไมโครซอฟท์อ้างเอาไปเป็นเหตุผลหนึ่งในการถอยฉากไป อาจเรียกว่าชนะสงครามโดยไม่ต้องรบ แม้ว่าจะเป็นการชนะเพียงชั่วคราวก็ตาม

เมื่อการควบรวมยังไม่เกิดขึ้น โฉมหน้าของโลกไซเบอร์จึงยังไม่เปลี่ยนแปลงไป ความตรึงเครียดลดลงแล้ว แต่การเผชิญหน้ากันยังไม่จบ คงต้องรอดูกันต่อไปว่า สงครามเพื่อการแย่งชิงความเป็นใหญ่ในโลกไซเบอร์จะเกิดขึ้นอีกเมื่อไร

บรรดาประชาคมโลกคือพวกเราเจ้าท่านทั้งหลายที่อาศัยอยู่ในโลกไซเบอร์ จะได้รับผลกระทบจากสงครามของมหาอำนาจทั้งหลายมากเพียงใด โดยเฉพาะหากมีผู้ชนะเบ็ดเสร็จผู้เดียวแล้ว สามารถกำหนดกฎเกณฑ์จัดระเบียบโลกไซเบอร์ใหม่ (New Cyber World’s Order) ได้ตามใจ การทำมาหากินอย่างเสรีด้วยของฟรีทั้งหลายบรรดามีจะถูกลิดรอนลดน้อยลงหรือไม่ ก็ต้องคอยลุ้นกัน

หาก Web World Wars I เกิดขึ้นเมื่อไร เมื่อนั้นคงมันส์พิลึกแล.

• Google Adsense : อิสรภาพชีวิตการงานของ Generation Digital (1)
• คิดเล่นๆ ถ้าหากว่า Microsoft เป็นเพื่อนกับ Google โลกนี้สิเป็นจังได๋ (4)
• เมื่อผมเห็นรอยตีน Google Bot (0)
• อะไรๆก็หา Professor Google of Internet University in Cyber World : ระวังจะถูกเทคโนโลยีครอบงำ (0)
• Google Bot จากสองทวีปมาเยี่ยมบล็อก (0)

การขอซื้อ Yahoo นั้น Bill Gates ทั้งพูดอ้อมแอ้มและพูดตรงๆว่า เพื่อที่จะแข่งขันกับ Google ได้ถนัดๆ เพราะลำพังตัวแกเองก็มีเครื่องไม้เครื่องมืออันใหญ่โตมโหฬารอยู่ คือบรรดาขุมความรู้ทางด้านซอฟท์แวร์ของ Microsoft เป็นเหมือนเสบียงเลี้ยงกองทัพ bot ของ Yahoo แล้ว การต่อกรกับกองกำลัง Search Engineของ Google ที่เข้มแข็งที่สุดในโลก ก็คงเป็นการต่อสู้ที่สูสีกันมากขึ้น ว่างั้น

มองอีกมุมหนึ่ง นี่นับว่าเค้าลางของสงครามปรากฏชัดขึ้นแล้วพี่น้อง เจ้าพ่อความอ่อนโยนแบบจิ๋วๆประกาศสงครามอ้อมๆกับอาจารย์กู้แล้วมั้ยล่ะเนี่ย

สงครามโลกครั้งที่สาม เกิดขึ้นใน Cyber Space นี่เอง

เจ้าพ่อความอ่อนโยนแบบจิ๋วๆ แกคงอ่านสามก๊กหลายรอบพอดู จึงได้คิดหาพันธมิตรสร้างความเข้มแข็ง ยังกะเล่าปี่หาซุนกวนเพื่อรบกับโจโฉยังไงยังงั้นแหละ

การซื้อขายเพื่อควบรวมในกรณี Microsoft กับ Yahoo คงลากยาวไปอีกนาน ไม่เหมือนการตั้งรัฐบาลผสม 6 พรรคอย่างแน่นอน ถ้าหากรวมกับได้จริงๆ โฉมหน้าของโลก IT ก็คงเปลี่ยนแปลงไปเป็นอย่างมาก  บรรดามดปลวกอย่างพวกเราคงได้รับผลอะไรๆหลายๆอย่างเหมือนกัน

ไม่แน่ ของฟรีๆหลายอย่างอาจหายไปจากโลก IT  บ้างก็ได้  ก็แหม คุณครับ พ่อค้าน่ะ เขาก็ต้องเอากำไรทางใดทางหนึ่งอยู่แล้ว

นั่นเป็นเรื่องของการพยายามรวมกันของ Microsoft กับ Yahoo อีกสักพักคงรู้แหละว่าผลจะออกมาว่า นายใบเสร็จค่าประตูบ้านจะได้ออกใบเสร็จค่ายาหยอดหู (Yahoo) หรือไม่

ในขณะที่รอลุ้นระทึกอยู่นี้ (Gates ลุ้นน่ะไม่ใช่  Ko ลุ้น) ผมก็ลองคิดอะไรเรื่อยเปื่อยไป  คิดใหม่ คิดมุมกลับ คิดแผลงๆ คิดบ๊องๆว่า ถ้าเกิด Yahoo ปฏิเสธแล้ว Bill Gates เกิดมาได้อ่านบทความนี้แล้วทำตามว่า เรานี่จะมัวเป็นศัตรูกับ  Google อยู่ทำไม  แปรศัตรูให้เป็นมิตรไม่ดีกว่ารึ  ชนะโดยไม่ต้องรบ  รวมตำราสามก๊กและซุนหวูกลั่นกรองเอามาใช้  ไปคุยกับกูเกิ้ล  บอกว่าแทนที่ต่างคนต่างอยู่ หมั่นไส้กันตะหงิดๆรังแต่จะเสียอารมณ์ผสมสูญรายได้ เรามาคิดเป็นเพื่อนช่วยกันคุมซอย เอ็งคุมปากซอย ข้าคุมท้ายซอย แบ่งส่วนกันกินดีกว่า win-win

เอาล่ะซีครับพี่น้อง แบบนี้โลกสิเป็นจังได๋?

ภาษาอีสานบ้านผมก็บอกว่า เป็นตางึด  งึดหลาย คืออัศจรรย์มาก ถ้าเป็นไปได้ แต่ สมมติว่าเป็นไปแล้ว จะเป็นยังไง

อะไรๆที่จะเกิดขึ้นคงมากกว่า Microsoft รวมกับ Yahoo  แต่จะเป็นอะไรบ้างนั้นสุดที่ปัญญาของผู้น้อยอย่างกระผมนี้จะคาดเดาได้

แต่ขอเดาเอาไว้ก่อนว่า ของฟรีๆที่มีใช้กันอยู่ ทั้งจากฝ่าย Google และ Microsoft คงต้องได้หายไปบ้างแหละ ในอันที่คนใช้แล้วดีมีจำนวนผู้ใช้มากๆ 

ที่สำคัญ เรานี้จะตกอยู่ภายใต้การควบคุมของ Google และ Microsoft โดยไม่รู้ตัว  เดียวนี้อันนี้กูเกิ้ล อันนั้นไมโครซอฟท์ ต่อไปอะไรๆก็ Googoft (Google+Microsoft) หรืออาจเป็น Microgle (Microsoft+Google) อะไรเทือกนี้

วันดีคืนดีเกิด Googoft หรือ  Microgle ประกาศเก็บเงินทุกๆอย่างขึ้นมา ไม่มากหรอก แค่ เหรียญสองเหรียญบาทสองบาท อะไรจะเกิดขึ้น ใครไม่ยอมจ่ายก็ตัดน้ำตัดไฟ เอ๊ยไม่ใช่ หยุดให้บริการ เพราะของฟรีไม่มีในโลกแล้ว

นี่ยังไม่นับซอฟท์แวร์หลายๆตัวของ Google ที่ครบครองความลับของโลกไว้แล้ว เช่น Google Map ที่มีแผนที่ทุกตารางมิลลิเมตรของโลก แม้แต่กองขี้หมาบนฟุตบาทหน้าบ้านผมเองก็คงหาเจอถ้าจะหา  เกิดว่าผมไม่ยอมจ่ายค่า Hotmail กับ Gmail พ่อ Googoft หรือ  Microgle สั่งให้ bot ฝ่ายบู๊มาล้าง โปรแกรมที่เคยใช้ฟรีๆโดยไม่ยอมจ่ายเงินออกจากเครื่องของกระผมไม่ยุ่งไปใหญ่รึ

โอ๊ย คิดไปได้เรื่อยเปื่อยจริงๆนะนี่

ก็ลองคิดๆดูครับว่า ถ้าเผื่อ Microsoft รวมกับ Yahoo  รวมกันได้จริงๆ อะไรจะเกิดขึ้นบ้างกับเราผู้ใช้ ทั้งสิ่งดีๆกับสิ่งเสียๆ แล้วถ้าเผื่อ Microsoft และ Google รวมกัน อะไรจะเกิดขึ้นบ้าง

ของแบบนี้ แม้ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้ แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้นา 

เมื่อเกิดขึ้นแล้ว ย่อมกระทบถึงเราผู้เป็นมดปลวกอย่างจริงแท้แน่นอน.

• Web World Wars : สงครามโลกไซเบอร์ (0)
• IE8 Beta 2 เปิดให้แฟนคลับดาวน์โหลดทดลองใช้แล้ว (0)
• ไมโครซอฟท์จะฆ่าตัดตอนวิสต้า เข็นวินโดว์7 ออกมาแทน (0)
• วินโดว์ส 7 วางขายแล้ว ซื้อเลยดีไหม? (0)
• Google Adsense : อิสรภาพชีวิตการงานของ Generation Digital (1)