ไชยโย! Google Adsense ติดเว็บไทยได้แล้วเด้อ

วันนี้ได้รับจดหมายจากคุณเปิ้ลแห่งบล็อก goople-adsense.com แจ้งเรื่องที่ทาง Google ประกาศสนับสนุนเว็บภาษาไทยให้ติด Adsense กันได้แล้ว
นับว่าเป็นเรื่องที่น่ายินดีเป็นอย่างยิ่งสำหรับมนุษย์ Adsense พันธุ์ไทย ซึ่งนอกจากจะเพิ่มโอกาสทำมาหาเงินจากเว็บไซต์เพิ่มขึ้นแล้ว ยังเป็นความภูมิอกภูมิใจว่า ประเทศไทยหลุดพ้นจากบัญชีดำของกูเกิล กลายมาเป็นประเทศที่น่าลงทุนในที่สุด (ฮา)
เหล่านักรบจรยุทธ์หรือโรบินฮู้ดที่แอบติดในเว็บไทยมาก่อนก็หายใจโล่งอก ไม่ต้องวิตกว่าจะถูกปิดกิจการบัญชี Adsense ต่อไปแล้ว จากนี้ก็คงตั้งหน้าตั้งตาพัฒนาคอนเทนต์ให้เริดดี มีประโยชน์เพื่อจะได้มีคนมาเยี่ยมชมเยอะๆ มีคลิกแยะๆ มีรายรับเพียบๆกันต่อไป
ช่วยๆกันพัฒนาเนื้อหาให้ดีๆนะครับ ขอส่งข่าวแค่นี้ก่อน ขอให้โชคดีทุกคนครับ
** ดูประกาศของ Google Adsene  ได้ >> ที่นี่ครับ
เพิ่มเติมเรื่อง Adsense จากอีเมล์คุณเปิ้ล เธอเขียนมาว่า
“หากตอนนี้ เพื่อนๆ มีการติดตั้ง AdSense for search ไว้ที่หน้าเว็บไซต์อยู่แล้วล่ะก็ วันนี้ทาง google มีการบอกเล่าข้อมูลเกี่ยวกับ adsense for search เพื่อทำความเข้าใจให้ได้ทราบค่ะ
“เพราะมีหลายคนเมล์ไปถามทาง google ว่า หากเรามีการติดตั้ง adsense for search ในเว็บไซต์ของเราเอง แล้วเราค้นหาข้อมูลภายในเว็บไซต์โดยผ่าน adsense for search [...]

เศรษฐกิจล่ม ธุรกิจล้ม เพราะแสวงกำไรเกินพอดี

โลกกำลังบอบช้ำเพราะการกระทำของมนุษย์ โดยการทำลายธรรมชาติให้เสียสมดุล จนเกิดผลร้ายกลับมาทำลายมนุษย์ ที่เห็นชัดเจนก็คือภาวะโลกร้อน จึงต้องหาทางแก้ไขปัญหากันจ้าละหวั่น ต่างก็ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้กันเมื่อเกือบสายไปเสียแล้ว มิหนำซ้ำยังทำจริงบ้างทำเอาหน้าบ้าง ทางที่จะพ้นหายนะจึงยังเป็นแค่แผนที่บนแผ่นกระดาษ
เศรษฐกิจล่มที่กำลังถล่มโลกอยู่ตอนนี้ก็เช่นกัน คราวนี้เริ่มต้นที่สหรัฐอเมริกา เกิดจากปัญหาซับไพรม์ (sub prime) หรือเรียกเป็นภาษาไทยว่าสินเชื่อด้อยคุณภาพ นั่นคือ การปล่อยกู้ในภาคธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของสหรัฐฯ ในประเภทต่ำกว่ามาตรฐานทั่วไปมากเกินพอดี เหตุที่เรียกสินเชื่อด้อยคุณภาพก็เพราะสินทรัพย์ที่นำมาค้ำประกันมีมูลค่าจำกว่ามาตรฐานและเครดิตของผู้กู้ก็มีต่ำกว่ามาตรฐานของผู้กู้ทั่วไป ซึ่งสถาบันการเงินที่ให้ลูกค้าด้อยคุณภาพกู้ก็เพราะอยากได้ลูกค้าเพิ่ม โดยออกตราสารหนี้ขายให้แก่ผู้ลงทุนซึ่งก็คือกองทุนต่างๆทั่วโลก เพื่อนำเงินมาปล่อยกู้ พอผู้กู้ชำระคืนไม่ได้ก็ยึดสินทรัพย์ที่ใช้ค้ำประกัน มาขายทอดตลาดเพื่อนพเงินไปคืนแก่ผู้ลงทุน ปัญหาก็คือราคาอสังหาริมทรัพย์ตกต่ำ ขายไม่ได้ราคา เงินจะเอาไม่คืนผู้ลงทุนไม่มี เกิดปัญหาเงินขาดมือกันเป็นทอดๆ จนกลายเป็นปัญหาเศรษฐกิจที่ส่งผลกระทบต่อทั้งโลกอยู่ในขณะนี้
ต้นตอของปัญหาก็เกิดจากความโลภของผู้คนในระบบธุรกิจ ซึ่งก็คือมนุษย์เรานี่แหละ ไม่ว่าชาติใด สมัยใด ผมดำผมแดง ผิวดำผิวขาวผิวเหลือง ก็ล้วนแต่ประกอบไปด้วยความโลภ จึงแสวงหากำไรเกินพอดี ปัญหาจึงเกิดขึ้นอยู่เสมอๆ ประเทศของเราก็เจอวิกฤติเช่นนี้มาแล้วในปี 2540 ซึ่งเกิดจาการแสวงหากำไรเกินความพอดีเช่นกัน

เซียนไอทีเขาว่าคนจะใช้ Google Chrome มากขึ้น

วันนี้ไม่ได้เขียนเอง ขอเอาข่าวมาจาก กรุงเทพธุรกิจออนไลน์มาแปะให้อ่าน เผื่อว่าจะยังมีคนม่ได้อ่าน เรื่องมราเซียนไอทีเขาเชียร์กูเกิลโครมๆ ว่าจะได้รับความนิยมมากขึ้น เพราะมีคุณสมบัติการใช้งานเพียบ ทั้งเป็นของฟรี เขาว่างงานนี้ระยะยาวไออีจะหนาว รายละเอียดเป็นอย่างไร เชิญอ่านเต็มได้เลย ดังนี้
กรุงเทพธุรกิจ ออนไลน์ : นายอภิศิลป์ ตรุงกานนท์ ที่ปรึกษาด้านกลยุทธ์และนักเขียนด้านไอที กล่าวในงานสัมมนาเรื่อง “กูเกิล! เทคโนโลยีเพื่อชีวิตยุคใหม่” จัดโดยมหาวิทยาลัยรังสิต ว่า หลังจากกูเกิลเริ่มเปิดทดลองใช้เว็บเบราเซอร์ “กูเกิล โครม” (google chrome) ต้นเดือน ก.ย. เป็นต้นมา เริ่มมียอดดาวน์โหลดใช้งานแพร่หลายขึ้นในกลุ่มผู้ใช้งานและนักศึกษาด้านไอที แต่ยังระบุตัวเลขที่แน่นอนไม่ได้ เพราะเพิ่งเริ่มต้น
อย่างไรก็ตาม คาดว่ากลุ่มผู้ที่ใช้บริการเว็บ แอพพลิเคชั่น จะใช้งานเพิ่มขึ้น และอนาคตบริษัทเอกชนจะใช้กันมากขึ้นแน่นอน เพราะง่ายต่อการเข้าถึงบริการเว็บ แอพพลิเคชั่น โดยเฉพาะของกูเกิลเอง เช่น กูเกิล ดอคคิวเม้นท์, กูเกิล แม็พ, กูเกิล ทอล์ค ฯลฯ ซึ่งเป็นทิศทางของบริการบนอินเทอร์เน็ตในอนาคตที่ต่างประเทศเริ่มใช้งานแพร่หลายแล้ว แต่ไทยต้องใช้เวลาอีกระยะ
“ตัวเว็บเบราเซอร์ มีความเรียบง่าย ทำงานได้เร็ว เพราะทุกอย่างจะทำงานบนเว็บ แอพพลิเคชั่น [...]

เมื่อได้มาเขียนบล็อก ก็มีเรื่องโกศลทอล์คอยากทำ

ขอพูด…ก็คือเขียนนั่นแหละนะ …เรื่องของตัวเองสักหน่อยหนึ่ง ที่เกี่ยวกับเรื่องบล็อกนี่แหละครับ ขอเชิญอดทนอ่านไปสักนิดจนจบ
อนุสนธิ แปลว่า สืบเนื่องมาจากที่ผมเขียนวิเคราะห์บล็อก ของ MiMD เมื่อสองสามวันก่อน เมื่อวานนี้เห็น Ping Back จากบล็อกของ MiMD เลยตามไปอ่าน ได้ความจริงว่า MiMD บอกขอบอกขอบใจผมเป็นการใหญ่ที่เขียนถึงบล็อกเขา และบอกว่ามีคนแซวว่าจ้างผมไปเท่าใด ขอชี้แจงตรงนี้ว่า เจ้าของบล็อกไม่ได้จ้างผมหรอกครับ แต่ผมเขียนด้วยหวังผลตอบแทนจากเขาอย่างลับๆ (ทีนี้ ไม่ลับแล้ว) นั่นคือ หวังว่าเขาจะเขียนเรื่องลาดชะโดให้ผมอ่าน (ผมทวงมาครึ่งปีแล้ว อิอิ) ลาดชะโดคือตำบลหนึ่งของอำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นบ้านเกิดของ MiMD ผมรู้จักคุ้นเคยลาดชะโดเป็นอันดี ผ่านไปปีละหลายครั้ง ไปกินไปนอนละแวกนั้นบ่อยจนกลายเป็นเหมือนบ้านผมอีกแห่งไปแล้ว แม้ว่าผมจะไม่รู้จักเป็นการส่วนตัวกับ MiMD แต่คุ้นเคยเป็นอย่างยิ่ง เพราะเขาเป็นคนลาดชะโด ฮาๆ
การเขียนถึงบล็อกต่างๆ ซึ่งผมเขียนมาหลายเรื่องหลายบล็อกแล้ว [อ่านเรื่องทั้งหมดได้ในหมวด Blogology] โดยผมตั้งใจไว้ว่า จะเริ่มต้นทำเรื่องการศึกษาเรื่องบล็อก ซึ่งฝรั่งเรียกว่า Blogology กับ Blog Study เท่าที่ปัญญา ความสามารถ โอกาส และกำลังทุนทรัพย์จะอำนวย ทั้งนี้ [...]

มีอะไรที่ท้ายรถ

ตอนนั่งรถเวลารถติด เคยสังเกตกันไหมครับ ว่านอกจากป้ายทะเบียนแล้ว มีอะไรอยู่ที่ท้ายรถคันหน้าเราบ้าง?
ถ้าใครตอบว่า มีกันชนกับท่อไอเสีย พร้อมควันขาวๆดำๆ ตอบอย่างนี้ก็ถูกต้องคร้าบบบ!
แต่ผมขอตอบอีกอย่างว่า มีสติกเกอร์ครับ สติกเกอร์ที่มีข้อความคล้องจองเป็นบทเป็นกลอน โดยเฉพาะท้ายรถแท็กซี่และรถกระบะ ส่วนมากจะมีสิตกเกอร์ที่ว่านี้อยู่ บางคันมีหลายแผ่น เขียนข้อความต่างๆกัน
ข้อความที่อยู่บนสติกเกอร์ มีทั้งประเภทสนุกสนาน ทะลึ่งตึงตัง ข้อคิดคำคม คำเตือนใจ โดยดัดแปลงมาจากสุภาษิตไทยบ้าง เลียนเสียงจากภาษาต่างประเทศบ้าง
การที่เจ้าของรถเลือกสรรข้อความมาติดไว้ที่รถของตน ย่อมเกิดจากความชอบใจในข้อความดังกล่าว ความชอบย่อมอาศัยความคิด ความเชื่อ และการกระทำอันเป็นอุปนิสัยใจคอเป็นพื้นฐาน ดังนั้นการเลือกข้อความนำมาติดท้ายรถจึงเป็นการแสดงออกถึงความคิด ความเชื่อ และอุปนิสัยของเจ้าของนั่นเอง
สติกเกอร์ท้ายรถจึงเป็นการสื่อสารอย่างหนึ่ง ที่สะท้อนให้เห็นถึงตัวตนของผู้ส่งสาร ว่าเป็นคนเช่นไร เป็นคนสนุกสนาน ทะลึ่งตึงตัง หรือเป็นคนที่จริงจังกับชีวิต
ผมชอบอ่านสติกเกอร์ท้ายรถเหล่านี้ นอกจากได้ความเพลิดเพลินแล้ว ยังได้ความคิด มุมมองใหม่ๆ ผมเคยจดข้อความดังกล่าวไว้เป็นจำนวนมาก โดยบันทึกไว้หมดว่า รถคันที่ติดสติกเกอร์เป็นรถยี่ห้ออะไร ประเภทไหน เลขทะเบียน สถานที่ที่พบเห็น ตั้งใจไว้ว่าจะเอาไว้เป็นข้อมูลเขียนหนังสือเรื่องเกี่ยวกับสติกเกอร์ท้ายรถ แต่น่าเสียดายที่สมุดจดเล่มนั้นหายไปแล้ว
สติกเกอร์ท้ายรถมีอยู่ 3 ประเภทใหญ่ๆคือ ประเภทสนุกสนาน ประเภททะลึ่งตึงตัง และประเภทข้อคิดคำคมและเตือนสติ คือ

คลิปเปลือย คลิปโป๊ คลิปหลุด กับการบังคับใช้กฎหมายคอมพิวเตอร์

กรณีนักร้องสองสาว โฟร์-มด ถูกแอบถ่ายคลิปวีดีโอที่ขณะผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วนำไปเผยแพร่ผ่านอินเตอร์เน็ต จนตกเป็นข่าวเกรียวกราวทางสื่อต่างๆ สร้างความอับอายและความเสียแก่นักร้องสาวทั้งสอง ซึ่งถือว่ายังเป็นเยาวชนอยู่นั้น ขณะนี้ (22 กันยายน 2551) ตำรวจยังไม่สามารถจับกุมผู้กระทำผิดคือผู้แอบถ่ายได้ รวมถึงผู้นำมาเผยแพร่ผ่านอินเตอร์เน็ต แม้จะบอกว่ารู้ตัวคนทำหมดแล้ว แต่ก็ไม่มีการดำเนินการใดๆจากทางตำรวจ ซึ่งเป็นผู้รักษากฎหมาย ดังนั้น ท้ายสุแล้วเรื่องนี้จะจบลงอย่างไร ก็คงต้องติดตามกันดูต่อไป
การถ่ายคลิปวิดีโอในลักษณะการแอบถ่ายดังกล่าว ย่อมเข้าข่ายการละเมิดสิทธิส่วนบุคคล เป็นสิ่งที่ไม่สมควรอย่างยิ่ง ทั้งยังละเมิดบทบัญญัติของกฎหมายที่คุ้มครองสิทธิของบุคคล มีความผิดอย่างแน่นอน เมื่อนำคลิปวิดีโอที่ไม่เหมาะสมนั้นมาเผยแพร่ในอินเตอร์เน็ต ก็เข้าข่ายความผิดตาม พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ.2550 (ประกาศใช้เมื่อ 18 มิถุนายน 2550 ราชกิจานุเบกษา เล่ม 124 ตอนที่ 27 ก) มาตรา 14 (4) ที่บัญญัติไว้ว่าผู้ใดที่ “นำเข้าสู่ระบบคอมพิวเตอร์ซึ่งข้อมูลคอมพิวเตอร์ใดๆ ที่มีลักษณะอันลามก และข้อมูลคอมพิวเตอร์นั้นประชาชนทั่วไปอาจเข้าถึงได้” โดยกำหนดโทษไว้ ให้จำคุกไม่เกิน 5 ปี ปรับหนึ่งแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ประกอบกับมาตรา 16 บัญญัติไว้ว่า “ผู้ใดนำเข้าสู่ระบบคอมพิวเตอร์ที่ประชาชนอาจเข้าถึงได้ซึ่งข้อมูลคอมพิวเตอร์ที่ปรากฏเป็นภาพของผู้อื่น และภาพนั้นเป็นภาพที่เกิดจาการสร้างขึ้น ตัดต่อ [...]

interiorsiam.com กับการเป็น Citizen Journal ของ “ช่างแบบ”

ผมรู้จัก interiorsiam.com บล็อกของนักตกแต่งภายใน หรือ “ช่างแบบ” ของ บล็อกเอร์MiMD  (บล็อกเกอร์ MiMD บอกว่าชาว ตจว. เรียกนักตกแต่งภายในว่า “ช่างแบบ” ซึ่งMiMDบอกว่าชอบ  ผมก็ชอบเหมือนกัน) ผ่านคอมเมนต์ที่บล็อกโกศลทอล์คนี่เอง ดังนั้นจึงกลับไปเยี่ยมเยือนตอบแทนตามธรรมเนียมของชาวบล็อกที่ถือปฏิบัติกันมา การที่ติดตามอ่านบล็อกนี้เป็นประจำ (แต่บางช่วงอาจทิ้งระยะห่างไปบ้าง) เพราะ
1. บล็อกเกอร์ทำให้เรื่องยากเป็นเรื่องง่าย เรื่องการตกแต่งภายใน สำหรับผมหรือคนที่ไม่ได้มีความรู้หรือความสนใจแล้ว คิดว่าเป็นเรื่องยาก เช่นเดียวกับเรื่องอื่นๆที่อยู่นอกแวดวงของเรา ดังนั้น การที่จะให้ความสนใจในเรื่องดังกล่าวจึงเป็นไปได้ยาก ความเข้าใจของผมสำหรับงานตกแต่งภายในก็คือ มันเกี่ยวข้องกับการออกแบบผสมผสานกับงานศิลปะที่จะสร้างความพึงพอใจให้แก่เจ้าของสถานที่ งานออกแบบเป็นเรื่องเกี่ยวกับตัวเลข การคิดคำนวณ งานศิลปะเป็นเรื่องเกี่ยวกับความคิด จินตนาการ วาดวิมานในอากาศแล้วทำให้มันเป็นจริง ซึ่งทั้งสองเรื่องเป็นเรื่องยากสำหรับผม หรือคนที่ไม่มีความรู้ด้านนี้ แต่บล็อกเกอร์คือ MiMD กลับอธิบายหลักการ ความคิด และการทำงานของช่างแบบแบบง่ายๆ อ่านแล้ว เห็นภาพร่างขององค์ประกอบของการตกแต่ง แม้จะไม่ได้ถึงขนาดทะลุปรุโปร่ง แต่ก็ทำให้เข้าใจและสนุกสนานในการอ่าน
2. ได้ต่อยอดความคิดจากการอ่าน การบอกเล่าถึงเรื่องราวและวิธีการทำงานของช่างแบบของ MiMD ทำให้ได้ต่อยอดความคิดจากสิ่งที่เขาบอกเล่าเอาไว้ แม้จะเป็นเรื่องของการออกแบบ การคิดกระบวนการออกแบบ การนำเสนอแก่ลูกค้า แต่ความคิดที่ MiMD ได้บอกเล่าเอาไว้นั้น สามารถนำไปต่อยอดความคิดเพื่อใช้ประโยชน์เรื่องอื่นๆได้ [...]

บล็อกกับทฤษฎีการสื่อสาร

บล็อก เป็นสื่อประเภทหนึ่ง นักทฤษฎีสื่อสารมวลชนจัดให้อยู่ในประเภทสื่อภาคพลเมือง (Citizen Journal) ผู้เขียนบล็อกหรือบล็อกเกอร์คือนักข่าวพลเมือง (Citizen Reporter) ทำหน้าที่ให้ข้อมูล ข่าวสาร แก่ผู้รับสารคือผู้อ่านบล็อก
บล็อกเกอร์ผู้เป็นหรือเคยเป็นนักเรียนการสื่อสาร คงคุ้นเคยกับวัตถุประสงค์ของการสื่อสารตามทฤษฎีการสื่อสาร ว่ามีพื้นฐานอยู่ 4 ข้อคือ
1. เพื่อให้ข้อมูลข่าวสาร ผู้ส่งสารให้ข้อมูล ข่าวสารที่ตนมีอยู่แก่ผู้รับสาร ซึ่งเราปฏิบัติกันอยู่ในชีวิตประจำวัน

2. เพื่อให้ความรู้ ผู้ส่งสาร ให้ความรู้แก่ผู้รับสาร เพื่อพัฒนาการรับรู้ สติปัญญา เรียกว่าการศึกษานั่นเอง

3. เพื่อให้ความบันเทิง ผู้ส่งสารให้ความบันเทิงด้านต่างๆแก่ผู้รับสาร

4. สร้างความพึงพอใจ ผู้ส่งสาร เสนอสารให้แก่ผู้รับอย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายๆอย่าง เพื่อให้ผู้รับเกิดความพึงพอใจ คล้อยตาม เห็นดีเห็นงามกับผู้ส่งสาร
บล็อกที่สร้างขึ้นมามากมายก่ายกองในโลกนี้ หากวิเคราะห์ด้วยวัตถุประสงค์ของการสื่อสารตามทฤษฎีการสื่อสารดังกล่าว แน่นอนว่า บล็อกแต่ละแห่งย่อมมีวัตถุประสงค์อย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายอย่าง หรือทั้ง 4 อย่างในบล็อกเดียวกัน จะมากจะน้อยก็ขึ้นอยู่กับบล็อกเกอร์ซึ่งเป็นเจ้าของบล็อกและเป็นผู้ส่งสารว่าได้เทน้ำหนักให้ข้อใดเป็นพิเศษ จะโดยรู้หรือไม่รู้ทฤษฎีการสื่อสารก็ตาม

เขียนบล็อกทำไม เขียนเพื่ออะไร

 
มีใครเคยนึกหรือไม่ว่า มีเหตุผลใดจึงต้องมานั่งหลังขดหลังแข็งตกแต่งและเขียนบล็อก ทั้งที่คนจำนวนไม่น้อยหรือาจจะส่วนมากในบรรดาคนที่เรียกว่าบล็อกเกอร์ ไม่รู้เรื่องการทำบล็อก ไม่รู้จักโดเมน โฮสต์ และโค้ดใดๆมาก่อน แต่เมื่อมาเป็นบล็อกเกอร์ ต่างก็ดิ้นรนเสาะหาความรู้เรื่องการทำบล็อกอย่างที่ไม่เคยนึกมาก่อนว่าตัวเองจะทำได้เช่นนี้
ผมเองก็จัดเป็นคนหนึ่งในหมู่คนส่วนเหล่านี้ หากถามถึงความคิดก่อนที่จะมาเขียนบล็อก ก็ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะใส่ใจให้ความสำคัญแก่บล็อกมากถึงขนาดนี้
การเขียนเขียนบล็อกนั้นแต่ละคนก็มีเหตุผลไปคนละอย่างสองอย่าง เช่นเดียวกับการทำสิ่งต่างๆในชีวิต สำหรับตัวผมเองนั้น เหตุผลที่เขียนบล็อกก็มีอยู่หลายข้อ เมื่อเป็นเช่นนี้ จึงคอยสังเกตคนอื่นๆที่เขียนบล็อกว่า เขามีวัตถุประสงค์อะไรในการเขียนบล็อก ด้วยการจับใจความเอาจากเนื้อหาที่ปรากฏอยู่ในบล็อกเป็นหลัก ทั้งบล็อกไทยบล็อกฝรั่ง ซึ่งเนื้อหาที่ปรากฏในแต่ละบล็อกนั้น ก็ทำให้พอจะสรุปได้ว่า เจ้าของบล็อกหรือบล็อกเกอร์วัตถุประสงค์เช่นไรในการเขียนบล็อก ซึ่งผมพอจะประมวลออกมาเป็นข้อๆได้ดังนี้

Success Adsense Affiliate ของ ปภาดา อมรนุรัตน์กุล

บรรดามนุษย์ Adsense พันธุ์ไทยทั้งมือเก่ามือใหม่จำนวนไม่น้อยคงคุ้นเคยชื่อ ปภาดา อมรนุรัตน์กุล หรือเปิ้ล ผู้เขียนหนังสือ “รวยด้วยคลิก Google AdSense ขุมทรัพย์บนโลกออนไลน์” และเรื่อง “Google Webmaster เครื่องมือลับ Google สำหรับเว็บมาสเตอร์” และเป็นเจ้าของบล็อก goople-adsense.com ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการหารายได้ด้วย Google AdSense โดยได้บอกเล่าประสบการณ์การหารายได้ ตลอดจนเทคนิคต่างๆแก่ผู้สนใจ
ด้วยประสบการณ์ดังกล่าว คงเรียกได้ว่า ปภาดา อมรนุรัตน์กุล ผู้นี้ เป็นผู้ที่รู้เรื่องการหายรายได้จากเว็บไซต์กูเกิ้ลระดับที่ดีมากคนหนึ่งของไทย
ผมติดตามเรื่องราวของ ปภาดา อมรนุรัตน์กุล และงานของเธอมาได้ปีกว่าๆแล้ว ผมสนใจการทำงานของบรรดาบล็อกเกอร์ทั้งหลายในประเด็นการสื่อสารมากว่าเรื่องอื่น โดยหลักใหญ่ใจความก็คือ ผมเป็นคนที่เรียนเรื่องสื่อสาร และหากินกับเรื่องนี้มาตลอด 20 กว่าปีที่ผ่านมา เมื่อเกิดสื่อสมัยใหม่ดังเช่น เว็บไซต์ที่พัฒนามาเป็นเว็บบล็อกที่แปะติดอยู่กับเว็บไซต์ จนกระทั่งแปรรูปมาเป็นบล็อกที่เป็นอิสระจากเว็บไซต์ดังเช่นปัจจุบัน พร้อมกับการก่อเกิดสื่อภาคพลเมือง (Citizen Journalist) คู่กับนักข่าวพลเมือง (Citizen Reporter) ทำให้ผมเข้ามาสู่ขบวนการบล็อกและบล็อกเกอร์เพื่อเรียนรู้สื่อรูปแบบใหม่นี้ ที่เชื่อกันว่าเป็นสื่ออันทรงพลังที่จะพลิกโฉมหน้าโลกการสื่อสารในศตวรรษที่ 21 นี้
การเข้ามาสู่โลกของบล็อกและชุมชนบล็อกเกอร์ ทำให้ผมได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆมากมาย ทั้งในเรื่องที่ต้องการรู้โดยตรง และเรื่องที่เป็นผลพลอยได้ หนึ่งในผลพลอยได้ก็คือ [...]