ขอบคุณแม่แมว
บ้านผมเป็นบ้านของแมวแห่งเดียวท่ามกลางบ้านของหมา มีทั้งแมวที่เลี้ยงไว้เองและแมวที่มาจากที่อื่น บางตัวมาอยู่ถาวร หลายตัวมาแค่ชั่วครั้งชั่วคราวแล้วก็ไป จำพวกหลังคงเป็นแมวนักเดินทาง ผจญภัยไปเรื่อย บางตัวหายไปเป็นปีๆก็กลับมาเยี่ยมสักครั้งหนึ่ง แต่ส่วนมากไปแล้วไปลับไม่กลับมา
เวลาแมวเดินทางเข้าออกบ้านทีไร ไม่ว่าจะเดินไปตามซอยหรือไต่กำแพง เมื่อหมาตัวใดตัวหนึ่งเห็นก็ร้องทัก ตัวอื่นๆในบ้านที่อยู่รอบๆก็รับเสียงกันเป็นที่สนุกสนานทั้งซอย เพื่อนบ้านกำแพงเดียวกันด้านทิศเหนือมักอุ้มหมามาดูแมวเสมอๆ เจ้าหมาพุดเดิ้ลสีขาวตัวหนึ่งชอบดูแมว เจ้าเหมียวสาวสีน้ำตาลอ่อนตัวหนึ่งก็ชอบให้แมวดู พออุ้มหมากับอุ้มแมวมาให้เจอกันใกล้ๆ ต่างฝ่ายต่างจ้องหน้ากันตาปริบๆ ทำเอาคนของหมากับคนของแมวนินทาหมาแมวกันสนุก
ภารกิจนอกบ้านอย่างแรกในตอนเช้าก็คือตักอาหารใส่จานให้บรรดามวลเหมียว หลายตัวชอบมาคลอเคลียร้องเหมียวๆหม่าวๆ เหมือนกำลังเล่าเรื่องจิปาถะให้ฟัง ต้องเกาหลัง ลูบคาง และพูดคุยกับเขา เมื่อเล่าเรื่องจบสักพักก็ปลีกตัวไป หลายรายไม่ยอมให้แตะเนื้อต้องตัว พอกินอิ่มก็ไปเล่นไปนอนอยู่ห่างๆ
นอกจากคนแล้วผมก็พูดคุยกับแมวนี่แหละมาก ส่วนปลาในอ่างกับต้นไม้ใบหญ้าที่ปลูกไว้นานๆจึงจะคุยกันสักที แมวแต่ละตัวก็เหมือนคน มีบุคลิก นิสัยแตกต่างกัน บางตัวเกเรชอบรังแกเพื่อน บางตัวขี้กลัว บางตัวขี้ตื่น บางตัวก็อ้อน บางตัวก็เฉยๆ บางตัวก็ชอบเป็นพี่เลี้ยง คอยดูแลน้องแมวตัวเล็กๆที่แม่บังคับให้หย่านม เจ้าแมวพี่เลี้ยงจะคอยคลอเคลีย เลียเนื้อตัว และหยอกเล่น เหมือนพี่เลี้ยงน้องไม่มีผิด
ผมชอบสังเกตแมวแม่ลูกอ่อนเป็นพิเศษ ทุกตัวที่เห็นมีสิ่งที่เหมือนกันคือสัญชาตญาณความเป็นแม่ที่พร้อมจะปกป้องลูกอย่างไม่คิดชีวิต ปกติแล้วถ้าในสภาพธรรมดาเป็นแมวที่ขี้กลัว แต่พออยู่ในสภาพแม่ลูกอ่อน แม่แมวจะกลายเป็นเสือร้ายทันทีที่เห็นว่าถูกคุกคาม แม้แต่ตัวที่เคยไล่กัดตัวเองมาก่อนก็โดนแมวแม่ลูกอ่อนเอาคืนจนกระเจิง
เมื่อลูกโตขึ้นมาหน่อย เริ่มซุกซน วิ่งเล่น แม่แมวจะคอยดูลูกอย่างไม่คลาดสายตา ถ้าเห็นว่าลูกไปไกลเกินไปเธอจะไปต้อนลูกให้กลับมาอยู่ในรัศมีที่กำหนดไว้ หรือหากบังเอิญหลุดลอดสายตาไปที่อื่น เธอจะร้องเรียกเสียงดัง จนกว่าจะได้ยินเสียงขานรับ เมื่อได้ยินแล้วต้องรีบวิ่งไปคาบกลับมา ร้องเหมียวๆด้วยเสียงสูงต่ำเหมือนกำลังสั่งสอนหรือดุลูก ถ้าคราวใดมีลูกหลายตัวผมเห็นแล้วเหนื่อยแทนแม่แมว
แมวแม่ลูกอ่อนที่แวะเวียนมาอาศัยบ้านผมเป็นโรงพยาบาลและสถานแรกรับเลี้ยงเด็กแมวนั้น ไม่ต้องเดือดร้อนเรื่องข้าวน้ำ เพราะทั้งสองอย่างมีให้พอเลี้ยงชีพแมวไปได้ มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ผมเห็นแล้วยังจำได้ไม่ลืม ผมเทอาหารเม็ดใส่จานให้แมวแม่ลูกอ่อน ปกติแล้วเมื่อให้เสร็จก็ไม่ได้สนใจดู แต่ครั้งนี้ผมอยากจะจับดูเจ้าตัวเล็กว่ามีตัวผู้ตัวเมียอย่างละเท่าใดจึงยืนคอยดูอยู่
เมื่อผมเทอาหารใส่จาน แม่แมวเรียกลูกมากิน เจ้าตัวเล็กสี่ตัวรีบกรูเข้ามากิน แม่แมวก็ท่าทางจะหิวมากเหมือนกัน เธอก้มลงกินอาหารในจานคำสองคำ จากนั้นก็ถอยออกมายืนดูลูก บางครั้งก็เลียให้ตัวนั้นบ้างตัวนี้บ้าง สลับกับเข้าไปกินอาหารทีละคำสองคำ
เมื่อลูกๆกินอิ่มกันแล้ว ต่างเลียทำความสะอาดเนื้อตัว แม่แมวจึงกินอาหารที่เหลือจนหมด อาหารทีเหลือจากลูกๆมีเพียงนิดหน่อย ดูแล้วแม่แมวไม่มีทางจะอิ่มได้เลย หลังจากกินหมดเธอจึงเข้าไปคลอเคลียกับลูกๆอย่างมีความสุข
ผมตักอาหารมาใส่จานเท่ากับที่ให้ครั้งแรก แม่แมวเดินมากินเกือบหมด แสดงว่าที่ผ่านมาเธอไม่เคยได้กินอิ่มแม้เพียงครึ่งท้อง เพราะให้ลูกๆที่กำลังโตกินไปแทบไม่เหลือ
ตั้งแต่นั้นมาผมให้อาหารแก่แมวแม่ลูกอ่อนมากขึ้นอีกสองเท่าทุกครั้ง ในฐานะแม่ที่ดูแลลูกอย่างสุดชีวิต เธอสมควรได้รับรางวัลด้วย
การได้กินอิ่ม
เมื่อผมได้ยิน ได้อ่าน ได้รู้เรื่องราวที่มีแม่ทอดทิ้งลูก มีพ่อที่ทำร้ายลูก หรือมีเด็กถูกแม่ใจร้ายฆ่าทิ้ง ผมนึกถึงแมวแม่ลูกอ่อนทุกครั้ง ผมสงสัยเหลือเกินว่าเขาหรือเธอที่เป็นพ่อคนแม่คนคนไม่รักลูกเลยหรือไร และอะไรหนอทำให้พวกเขาเป็นเช่นนั้น
นอกจากตั้งคำถามแล้วผมก็ทำอะไรอื่นอีกไม่ได้ นอกเสียจากว่า ทุกครั้งที่เห็นกล่องรับบริจาคเงินเพื่อนำไปช่วยเหลือเด็กๆที่เดือดร้อน ผมต้องร่วมสละปัจจัยเท่าที่สามารถทำได้ด้วยความเต็มใจ และอธิษฐานว่าอย่าให้มีเด็กๆที่ประสบปัญหาเช่นนี้เพิ่มมากขึ้นกว่าที่เป็นอยู่อีกเลย
ผมนึกขอบคุณแม่แมวที่ทำให้มองเห็นแง่มุมความจริงในชีวิตเพิ่มขึ้น และทำให้มีใจทำสิ่งดีๆแก่คนอื่นเพิ่มขึ้นตามกำลัง ขอบคุณเธอจริงๆ.
…….
ขอนำเรื่องนี้มาเผยแพร่ในวาระวันแม่ครับ หลายคนอาจเคยอ่านแล้วก็ขออภัย และขออาราธนาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ท่านนับถือดลบันดาลให้ผู้เป็นแม่ทั้งหลายมีความสุขทุกๆท่าน อยู่เป็นร่มไทรให้ลูกๆของท่านนานๆสมดังตั้งใจทุกประการเทอญ










ผมชอบแมวมากๆคับ ที่บ้านเลี้ยงแมวด้วย อิอิ ชอบๆ
แมวตัวแรกที่เลี้ยงจริงจังแบบเป็นของตัวเองก็เคยคลอดลูกเหมือนกันค่ะ
เคยแกล้งมัน ทำเป็นเสียงลูกแมวเล็กๆร้องขอความช่วยเหลือ มันจะรีบวิ่งมาเลย แกล้งไปสัก 2-3 ทีก็เลิก กลัวมันชินแล้วไม่วิ่งมาช่วยลูกตอนเกิดอันตรายจริงๆ
แต่สุดท้ายต้องพ่อแม่ให้เอาลูกแมวบางตัวไปปล่อยวัด นึกแล้วยังเสียใจ ตัวเองยังเด็กไม่พร้อมจะรับผิดชอบชีวิตลูกแมวก็ไม่น่าปล่อยให้มันเกิดมาเลย (อยากได้ลูกแมวก็เงี้ย แมวตัวเองเพิ่ง 8 เดือนก็จับคู่กับแมวตัวผู้แก่ๆแถวบ้านให้แล้ว) น่าจะจับทำหมันแต่แรก ตัวต่อมาเลยทำหมันหมด
แมวที่เลี้ยง
ตัวแรกฉลาด เหลี่ยมจัด เลี้ยงไม่ค่อยดี เลยหนีไปอยู่บ้านคนอื่นแล้ว (ตอนนี้ไม่รู้เป็นตายร้ายดีอย่างไร เกิน 10 ปีแล้ว)
ตัวสองฉลาด ปากมาก ทอม เอาตัวรอดเก่ง ไปตจว.ปล่อยไว้เป็นเดือนยังแค่ผอมลงนิดหน่อย (ปกติอ้วนเป็นหมู)อายุ 10 ปีแล้ว ยังอยู่ดีมีสุขจนทุกวันนี้
ตัวที่ 3 ขี้กลัว ที่จริงเป็นแมวบ้านคนอื่น ไม่ได้ขโมยนะ มันมาอยู่เอง(ด้วยการหลอกล่อให้รัก 555 อีกอย่างบ้านนั้นเลี้ยงหมาด้วย มันคงกลัว)
รักมากตัวนี้มันชอบมานอนบนตัวแล้วก็เลียตัวเรา แต่เสียดายอายุสั้น 2 ปีเอง โดนหมากัดตาย TT_TT ก็หมาบ้านเดิมของมันนั่นแหละ
สวัสดีไนซ์ มาเล่าเรื่องแมวได้สนุก
แมวที่บ้านตัวแรกคือแม่อ้วน อายุ 13 ปีแล้ว เป็นลูกแมวเถื่อนในซอย แม่เขาทิ้ง ร้องอยู่รั้ว 1 บ้านวันกับ 1 คืนเลยเอามาเลี้ยง ออกลูกหลานบานตะไท ตอนนี้มีทั้งสิ้น 9 ตัว
แม่อ้วนตอนนี้อยู่แต่ในบ้าน เป็นทวดแมว สุขภาพแข็งแรงดี เป็นแมวที่หลุดพ้นไปแล้ว คือไม่สนใจโลกของแมว อยู่แต่ในบ้านอย่างเดียว ชอบฟังสวดมนต์
รูปที่มาประกอบข้างบนนั่น เป็นเชื้อสายแม่อ้วนทั้งหมด ชั้น เหลนของเหลนของเหลนแล้วมั้ง